تبليغاتX
لیلی نامه

لیلی نامه

هم سفر لحظه هایم باش در این کوره راه تردید

بازمانده

پیانو، سکوت، اشک و دستانی که از حرکت ایستاده اند

کلاویه، انگشتان، و چشمهائی که به تو مردمک دوخته اند

دمپر را می فشارم، و از نت ها خواهش میکنم فریاد سر دهند

باز دمپر را می فشارم و از نت ها تمنا میکنم فریاد سر دهند

"فا" به فالش میرسد "می" در میانه راه میماند و "دو" بر سر دو راهی

"ر" رنگ می بازد "سل" سلانه سلانه می آید و "لا" لالی پیشه میکند

"سی" تنها بازمانده اعجاز روزگار،

تنهای تنها سیاست را دنبال میکند...

چه  شده؟!

    مجنون منم!!!

      لیلی اوست!!!

      اینها چه میگویند؟!

دیگر نت ها هم مرا به فراموشی سپردند!

آنهائی که همواره بر زیر دستانم،

 تنها با اشاره کلاویه، هم نوائی و همدردی سر می دادند

تنها بازمانده برایم متد پایه مایکل آرون بود که اکنون،

 در دست باد است!

همه نت ها باز خواهند گشت روزی!

         حتی اگر من نباشم!!!

   دلم برای "سی" آشفته است!

                     او باز نخواهد گشت...!

                                 همانند لیلی...!!!

 

                                           مجنون

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت 9:3  توسط مجنون  | 

اجازه

برای چندمین بار اجازه صادر شد!

گفت:

هر وقت دوست داشتی میتوانی بروی!!!

آهای یادتان باشد که در حال بستن کوله بار خویشم!

به نا کجا به آنجا که عشق را بدهکار نباشم

به آنجا که با خاطرات معشوق و با خیالش زندگی کنم!

میدانم مدتی در پشیمانی به سر خواهد برد!!!

کاش پس از آن مهربانی با ادب مرا از خاطرش بزداید!!!

کاش!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم تیر 1388ساعت 17:9  توسط مجنون  | 

مرگ اندیشه سبز؟!

اندر اندیشه که شاید باید

اندر اندیشه که حتی شاید

اندکی صبر نگاهی به هجوم باران

واندر آن تاریکی جامه ای سبز به جا مانده هنوز،

                                             از حضور یاران...

ما همه خویشتن سبز خودیم

ما همه طعمه و بازیچه شدیم!

                           همه بازیچه شدیم...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم خرداد 1388ساعت 15:3  توسط مجنون  | 

مهتاب عشق

مهتاب عشق چه خوش میدرخشید

آنگاه که آغوشت را آرام بدرود گفتم تا درودی دیگر

اگر چه ابرهای امید بخش دیگر در آسمان نبودند

شادیم را با مهتاب به نظاره  نشستیم...

آغوشت تمام دلتنگیهایم را به فراموشی میبرد

کجاست آن آغوش بی دغدغه؟!

اولین آغوش بی دغدغه کجا خواهد بود؟

اولین آغوش بی دغدغه را چه زمانی تجربه خواهیم کرد؟!

 

                                              مجنون

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 23:31  توسط مجنون  | 

گل عشق

آیا میدانید؟

آیا میدانیدکه چرا در گلفروشیهای شهر نامی از شقایق برده نمیشود؟!

زیرا!

زیرا در آنجا گلها را با پول...

و شقایق !!!

وشقایق گل عشق!!

گل عشق را نمیتوان خرید

شقایق را!!!

 شقایق را فقط متوان در دشتهای عشق و در کنار جویهای محبت جستجو کرد!!!

 

                                                                         مجنون

دیشب عشقم دسته گلی از شقایق به من هدیه داد!

زمانی که سر در آغوشش داشتم بهترین لحظات زندگیم را میگذراندم

دوستت دارم

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 9:49  توسط مجنون  | 

رودی از اشکم روان شد

 

خیلی دلم گرفته

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 13:26  توسط مجنون 

این وبلاگ یک خواننده داشت که اون هم چندیست به اینجا نیامده و ظاهرا" نمی آید!!!

تا زمانی که رد پائی از او نبینم مطالبی برای خواندن در اینجا نخواهم نوشت!!!

                                                       مجنون با دلی پر از خون

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 13:24  توسط مجنون  | 

رودی از اشکم روان شد

 

خیلی دلم گرفته

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم فروردین 1388ساعت 13:18  توسط مجنون 

نگاهم

رنگ رخساره لیلی میکند مست، نگاهم!

گنهم چیست ؟خدايا! گنهم هست نگاهم؟!

من كه مجنون زمانم، گنه خويش ندانم!!!

رنگ رخساره ليلي ميكند مست، نگاهم!

              

                                           مجنون

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم فروردین 1388ساعت 13:7  توسط مجنون  | 

سال نو مبارک

                                مجنون

+ نوشته شده در  شنبه یکم فروردین 1388ساعت 9:58  توسط مجنون  |